Γύρω στα τέλη Γενάρη με αρχές Φλεβάρη και, κατά την έναρξη του Τριωδίου, πραγματοποιούνταν τα λεγόμενα «Γουρουνοσφαξίματα», που στόχο είχαν την εξασφάλιση ότι η οικογένεια θα είχε κρέας για έναν ολόκληρο χρόνο. Τσιγάριζαν, λοιπόν, το χοιρινό κρέας σε μεγάλα καζάνια μέσα σε ελαιόλαδο και στη συνέχεια, κατευθείαν το αποθήκευαν στο «κατώι» του σπιτιού, σε μεγάλα πύλινα πιθάρια με αλάτι και λάδι. Με αυτόν τον τρόπο το κρέας μπορούσε να διατηρηθεί αναλλοίωτο για έναν ολόκληρο χρόνο. Ο συγκεκριμένος μεζές σερβιριζόταν κυρίως τις Κυριακές στο οικογενειακό τραπέζι, αποτελούσε όμως και κύρια τροφή κατά την περίοδο της ελαιοσυγκομιδής.
